Ինչի մասին հիմա գրելու եմ, էլի եմ գրել, բայց չեմ ալարի ու մի հատ էլ կգրեմ: Հետագայում կարող ա էլի գրեմ, որտև միշտ էլ նույն վիճակն ա ըլնում մոտս:
Ուզում եմ էս անգամ էլ կոնկրետ մի քանիսին ասեմ, որ ես միշտ էլ արել ու անում եմ էն, ինչ ուզում եմ ու միշտ էլ կանեմ:: Արարքներս միշտ էլ ոմանց մոտ նախանձ կամ նմապանտիպ զգացում առաջացնում: Լավ ա տենց, ինձ դուր ա գալիս: Էն ամեն ինչը որ կա, էն ամեն ինչին որ հասել եմ, հասել եմ էտ նախանձողների շնորհիվ: Շատ ուրախ եմ, որ իրանք կան: Էս ամեն ինչից բացի, զզվում եմ, որ մարդիկ իրանց տարիքից առաջ են ընկնում ու անասուն քայլեր են անում, երբ չեն էլ հասկանում, թե ինչ են անում, ուղղակի տեսել են, որ մեծերն անում են, իրանց էլ թվում ա, թե իրանք էլ կարան: Նույն իրավիճակը նաև ստեղ ա - “Մալենա” կինոյի մեջ, երբ տղեն ուզում ա հոր նման շալվար հագնի ու իրան թվում ա, թե էտի տղամարդ ըլնելու նշան ա: Դրանք էտ նույն քյառթերն են, երբ ոչ մի բանից գլուխ չեն անում, երբ ոչ մի բան ընդհանրապես չգիտեն, ուղղակի 2 բառ կարում են իրար կպցնեն, իրանց թվում ա, թե ամեն ինչ գիտեն, աշխարհն արդեն իրանց ոտերի տակ ա: Ցավալի ա, որ դեռ չկա ինչ որ մեկը կամ ինչ որ մի շարժում, որ դրանց դներ բացատրեր, որ տենց չի, էս աշխարհը քեզ ***ած ա պահել ու կպահի, ուղղակի մեկումեջ ձեզ շանտեղ են դնում, որ Երկրի վրա բնակչության թիվը պահպանվի:
Ինչ հետևություններ կարաք ունենաք էսի կարդալուց հետո.
1. 1. ես վառված եմ մեկից
2. 2. ահավոր վատ տրամադրություն ունեմ
3. 3. ինչ որ մեկը մի բան ա արել
Ասեմ, որ սրանցից ոչ մեկն էլ չի, ուղղակի մեկ-մեկ մտածում եմ, թե ինչ եմ անում ու ինչի համար եմ անում ու վափշե արժե էտի անել, թե չէ…
