Վերջերս ինտերնետում հայերի շրջանում լայն տարածում է գտել "տախտակացման" գործընթացը: Հա, հա, "տախտակացման": "Տախտակացումը" իրականում կոչվում ա planking, խաղ է, որը վերջին տարիներին լայն տարածում է գտել աշխարհում: Խաղի պայմանները հետևյալն են.
խաղացողը պետք է պառկի փորի վրա որքան հնարավոր է անհավանական և մարդաշատ տեղում, լուսանկարվի ու այն տեղադրի ինտերնետում: Խաղի էությունը այն է, որ խաղացողներից յուրաքանչյուրը պետք է փորձի մեկը մյուսից ավելի անհավանական տեղ նկարվի և ավելի օրիգինալ անուն դնի:
Հայաստանում վերջերս է տարածվել այն: Այս խաղի սիրահարները Ֆեյսբուք սոցիալական կայքում ստեղծել են էջ, որտեղ խաղացողները տեղադրում են իրենց plank նկարները: Էջի ադմինիստրատորները խոստանում են, որ հաճելի անականկալներ են սպասվում բոլոր խաղացողներին, իսկ լավագույն մասնակցին` նաև մրցանակ: Հայերը շատ են հավանել այս խաղը: Դա է վկայում էջի լուսանկարների և էջը հավանողների թվի օր օրի ավելացումը:
Էս ինչ ակտիվություն ա տիրում հայկական սայթերի ջարդման գործում: Հերիք չէր SmartSystems-ի սաղ սայթերը ջարդել էին, մի հատ էլ 
Էս ինչ ա կատարվում ինտերնետում: Հլը սենց բան չէի զգացել, երբ լսում էի, թե հայկական սայթերը ջարդել են: Բայց էս անգամ մի տեսակ ուրիշ ա: Չգիտեմ ինչի… Մոտավորապես 300 հայկական սայթ են ջարդել թուրքերը մի քանի ժամվա ընթացքում: Բոլոր սայթերի անվտանգությունը SmartSystems ընկերությունն էր ապահովում: Ես էտքան էլ գլուխ չեմ հանում սայթերից ու տենց բաներից, բայց երեւում ա, որ SmartSystems-ը իրա գործը լավ չի արել: Ջարդած սայթերի ցուցակի մեջ դաժե Պետեկամուտների կոմիտեի սայթը կա: Տխուր ա մեր վիճակը: Բոլոր սայթերը ջարդել ա մի հոգի, որտեւ սաղ տեղ նույն ձեռագիրն ա: Թուրքերը գոնե մի քիչ ճաշակ ունեն: ջադած սայթերում լավ երաժշտություն ա դրած: Ջարդած սայթերից մի քանիսը ես մի քանի ժամ առաջ նայում էի ու նորմալ էլ աշխատում էին:
Էսօր էլի արմենիքսցիներով հավաքվել էինք: Արդեն մի ընտանիք ենք դարձել ու շաբաթը երկու անգամ տեղ ենք գնում J Հունվարի 13-ին գնացինք կատոկ, հունվարի 22-ին գնացինք բոուլինգ խաղալու ու հետո էլ սեղանի շուրջ հավեսով զրուցեցինք: Դե էսօր էլ նորից գնացինք կատոկ: Ասեմ, շատ լավ անցավ: Մարդիկ կան, որ մեր հետ են սղալ սովորում: Հավեսով նկարվեցինք, նկարահանվեցինք, ընկանք, ցավացրինք ու էլի սենց բաներ: Մարդիկ արդեն ասում են, որ 
Հունվարի 22-ին տեղի ունեցավ 
Էսօր կեսօրին արթնացա ու հիշեցի երազս: Խառը երազներ էի տեսել: Գիշերը ինձ մի քիչ լավ չէի զգում ու երեւի էտ էր պատճառը: Էրեկ նորից ինտերնետն էի փորփրում ու Լուսինե Բարսեղյանի բլոգն էի կարդում ու սաղ գիշեր ուղեղիցս դուրս չէր գալիս իրա անունը: Չգիտեմ… էտքան մեծ տպավորություն էր գործել իմ վրա իրա բլոգը… Հիմա ասեմ, թե խի եմ էս վերնագիրը դրել էս պոստիս: Ուրեմն երազներիցս մեկում ես անօրինական ձեւով Ամերիկա էի գնում:
Արդեն 2 տարի է անցել, ինչ ես բացել եմ իմ առաջին բլոգը, բայց այս 2 տարվա մեջ ես երբեւէ գրառում չէի արել, որովհետեւ չգիտեի ինչ գրել, ում համար գրել, բայց միշտ մտքերս խառն են եղել ու միշտ ասելու բան ունեցել եմ, սակայն սահմանափակվել եմ իմ նեղ ընկերական շրջապատով: Այս տարի սեպտեմբերին կատարեցի իմ առաջին գրառումը` "
… Առավոտ: 6:00: Հեռախոսիս զարթուցիչը միացավ: Վեր կացա, անջատեցի, հեռախոսը, դրեցի կողքս, քնեցի: 6:07: Նորից նույնը: 6:20: Արդեն արթնացա, հագնվեցի, լվացվեցի, թեյեցի, դուրս եկա: Բժշկական կանգառի դիմացի կանգառում եմ, սպասում եմ 19 համարի երթուղայինին: Եկավ: Նորից լիքն է ու ես էլ ուշանում եմ: Ինչ արած, պիտի կանգնեմ` հանդուրժելով մոտ 1 տասնյակ կազմող հետույքներն ու մոտ 2 տասնյակ կազմող տարբեր հոտերի խառնուրդը, որը առավոտյան անտանելի է: Հասանք մոնումենտ` մի կին է նստում ում դունչը տգեղ փոսիկ ունի, հասանք Լամբադա` թեքվելուց բոլորը ընկնում են իրար վրա,
Էրեկ ման եմ գալիս բլոգներով ու համարյա սաղ տեղ գրած ա 
Երբ մեկը այլ կարծիք է հայտնում, որի հետ մենք համաձայն չենք, դնում ու <<քլնգում>> ենք այդ կարծիքի հեղինակին: Մենք չենք բանավիճում, մենք կռվում ենք, իսկ դրանք սարսափելի տարբեր բաներ են: Ես ինտերնետը փորփրել ու հայտնաբերել եմ բանավեճի 10-ը կանոն: Կարծում եմ` օգտակար կլինի բոլորիս համար ու այսքանից հետո գոնե այս բլոգում առողջ բանավեճ կկազմակերպենք` առանց վիրավորելու ու առանց հեգնելու:
Էս քանի օր ա ինտերնետը բզբզում եմ ու սաղ տեղ բջջայինների մասին ա գրած: Մտածեցի ես էլ մի բան գրեմ ու … գտաաա: Հայաստանում 3 բջջային կապի ընկերություն կա ու իրանք ընդհանուր ունեն 9 բջջային կոդ` (Ղարաբաղինը հաշված) 055, 077, 091, 093, 094, 095, 097, 098, 099: Ինը կոդ: Էս 2 մետրանոց երկրում էդքան կոդ ինչ են անում, էլ չեմ ասում, որ ամեն մի կոդ 900.000 համար ունի: Դե ինը կոդ գումարեք իրար տեսեք` ինչքան ա ըլնում: Եթե հաշվի առնենք` Հայաստանում գրանցված ա մոտ 3 միլիոն մարդ, որի մասը ծառայում ա, մի մասը երկրում չի, մի մասը դաժե չի էլ լսել 
Մարշրուտկա նստելուց միշտ մտածում եմ, բա որ հիմա մի հատ տարիքով մարդ նստի կամ մի աղջիկ, տեղ տամ, թե չէ: Մի անգամ Հանրային ռադիոյով “Խելք խելքի” հաղորդման ժամանակ Ավետը ինձ հարց տվեց, թե ընչի Ֆինլանդիայում (լավ չեմ հիշում, կամ էլ Ֆինլադիայի հարեւան երկրներից մեկում) ծերերը չեն սիրում, որ ավտոբուսի մեջ իրանց տեղ են առաջարկում, բայց ես տենց էլ պատասխանը չկարողացա ասել: Դու մի ասա, որ ծերերը չեն սիրում, որ իրանց տեղ են տալիս ավտոբուսում, որովհետեւ դու ցույց ես տալիս, որ իրանք ծեր են: Հիմա ասում եմ ինչ լավ կլներ, որ Հայաստանում էլ տենց մտածեին ու ես էլ հանգիստ խղճով գնայի տեղ հասնեյի: Ախր մենակ ասում են, որ ծեր են կամ թույլ սեռի ներկայացուցիչ են: Էլ չեն մտածում, որ մենք առավոտ վեցին ենք արթնանում ու մինչեւ եսիմ երբ ոտի վրա ենք ու մենք էլ հոգնել ունենք: Բայց դե էտ տեղ տալու հոգեբանությունը մեր մեջ մտած ա` առաջին դասարանից չգիտեմ
