Պոռնոն արդեն առօրյայում

Ազգ իմ ողբալի, էլ չեմ դիմանում, պիտի ասեմ:

Անժելա Սարգսյանի շուրջ կատարվող իրադարձություններին չանդրադարձա, բայց հիմա պետք է: Քիչ էր այն, որ աշխարհում պոռնոգրաֆիկ նյութեր ամենաշատը հայերն են փնտրում որոնողական համակարգերով, հիմա էլ սա: Դեռ Անժելա Սարգսյանի ժամանակներում էր, երբ տեսանք հայերի ֆանտազիան ու թե ինչեր էին փնտրում: Նույնն էլ հիմա է կրկնվում: Հայերը մի այլ կարգի էն այս նորությունները ընդունում, բայց սրա մասին մի փոքր ուշ: Սրան գումարած` լրատվամիջոցները այնպես են լուսաբանում կատարվածը, որ ցանկացած մարդ ուզում ա կարդա, էլ չեմ ասում ՉՏԵՍների մասին: Ինչ որ մի տեղ կարդացի, որ Անի Երանյանի վիդեոի "փայլը" կմթագնի Անժելա Սարգսյանին: Բայց ասեմ, որ տենց բան չկա, միակ տարբերությունը այն է, որ Անի Երանյանինը վիդեո է (եթե իհարկե նա է):

Հիմա անդրադառնանք հայերին: Ինչի եք ձեր քիթը մտցնում ուրիշի գործերի մեջ? Ձեր ինչ գործն է, ով ինչպես կնկարվի, ինչ կանի: Ինչի պուտանկեքի նկարներին այդպես չեք վերաբերվում: Մարդիկ հո կրակը չեն ընկել, որ մի քանի անգամ երևացել են ու ճանաչում եք: Սա դեռ ոչ մի բան չի նշանակում: Իսկ եթե հանկարծ կասեք, թե մենք ավանդապաշտ ենք ու էլի տենց լիքը երկար ու անիմաստ բառեր, որոնք գալիս են դարերից, որի հետ մեկտեղ գալիս է նաև քրիստոնեությունը, ուրեմն ասեմ, որ հենց Աստվածաշնչում է ասվում, որ ընկածին չեն խփում: Այնպես որ ամեն մեկդ զբաղվեք ձեր գործերով, հերիք է բզբզեք ուրիշների կյանքը ու վերքերին աղ լցնեք:

Վիդեոները կարող եք ներբեռնել այստեղից:

READMORE

Վախի պատճառն անհայտությունն է

Ումից վախենում են շատերը, նա ինքն է շատերից վախենում:

Սենեկա Կրտսեր

Տաքարյուն ձին հեծյալի հետ միասին կարող է իր վիզը կոտրել հենց այն կածանի վրա, որով զգուշավոր էշը գնում է առանց սայթաքելու:

Լեսինգ

Նա, ով ձեր ներկայությամբ ձեզնից վախենում է, ձեր ետևից ձեզ կատի:

Ֆուլեր

Խոհեմ զգուշությունն արտահայտվում է ոչ այնքան նրանով, որ մարդ երբեք սխալներ չի կատարում, որքան այն բանով, որ նրա թույլ չի տալիս դրանց կրկնությունը:

Բոուվի

Չպետք է թողնել, որ վախը թելադրի խելքին:

Դանթե

Ով մահից վախենում է, նա արդեն չի ապրում:

Զեյմե

Ով վախենում է տառապանքներից, նա արդեն տառապում է վախից:

Մոնտեն

Վախի պատճառն անհայտությունն է:

Լիվիոս

Վախկոտը մի օրում հարյուր անգամ մեռնում է:

Մարստոն

READMORE

Ես, վթար, դիակ, ...

Մոտ մեկ ժամա առաջ, երբ տուն էի գալիս, ճանապարհին մի մարդ ընկավ մեր մարշրուտկի տակ:

Էսօր շատ էի վազվզել տարբեր հարցերով ու ահավոր հոգնած էի, աչքերս չէի կարում բաց պահել: Նստեցի մարշրուտկա ու քնեցի: Նորմալ գնում ենք, մեկ էլ ճանապարհին արթնացա ու զգացի, որ մարշրուտկեն դմփդմփոցով ա գնում ու հետևն էլ եսիմ ինչ ծուխ ա: Կանգնեց, իջանք, վազելով հետ գանցինք, տեսանք, որ մարդ ա ընկել տակը: Էտ մարդը հեծանով էր, խմած ու պռոծիվ էր գալիս: Երբ խփեց, իրան շպրտեց ճանապարհից դուրս, հեծանիվն էլ 3 կտոր եղավ ու ամեն մեկը մյուսից մոտ 50 մետր հեռավորության վրա էր: Մոտիկացա էտ մարդուն, տեսա, որ գլուխը վնասված էր ու հաստատ մեռել էր արդեն: Հետո պուլսը ստուգեցինք ու հաստատվեց մեռած լինելը: Մինչև էտ ամեն ինչը, երբ որ վազում էինք, ես շտապ օգնություն զանգեցի: Զանգել եմ ասում եմ, թե ինչ ա եղել, որտեղ ա եղել, պատասխանում են, թե մենք չենք սպասարկում էտ մասը, թե ինչ, ասում ա ուրիշ տեղ զանգի: Ասում եմ դուք ձեր ներքին կապով իրանց հաղորդեք, որ գան, ասում ա մենք համարը չգիտեն: Այ տենց ***ավարի են աշխատում մեր բժիշկները:

READMORE

Անիշխան իշխանություն

Գիտեի՞ք, որ մեր իշխանությունները Քադաֆֆիից ու Մուբարաքից են օրինակ վերցնում, թե երկիրը ոնց կառավարեն: Ինձ չի թվում, որ իրանք կարային ինչ-որ գիրք կարդացած ըլնեին ու ինչ-որ բռնապետի անուն գիտեն: Հիմա մեր երկիրը իսկական բռնապետության ա նման, այնինչ երկու շաբաթ առաջ այն անվանում էինք «ազատ, անկախ Հայաստան»: Ինչի համար են իրանք կոչվում իշխանություն 20 տարվա անկախություն ունեցող հանրապետությունում, եթե չեն կարողանում այն կառավարել ինչպես հարկն ա: Հենց էս ժամանակ, երբ որ «ընդդիմությունը» ցուցյեր ա անում, պարզ երևում ա, թե «իշխանությունը» ոնց ա դարձել «իշխանություն»: Եթե իրանք, սենց ասած, «արդար քրտինքով» դարձած ըլնեին իշխանություն, հիմա էս պրոբլեմները չէին ըլնի: Հազիվ թե ինչ որ մեկը գնար Օպերա ու իրա իշխանության դեմ ցույց աներ: Ժողովրդի մեջ մեծ չափաբաժնով վախ են ներարկել ու հիմա քաղում են էտ ներարկման պտուղները ու ամեն ինչ քանում են, որ էս ժողովրդին զոմբիացնեն: Երկրում ամեն ինչ կենտրոնացրել են Երևանում ու հիմա՝ ցույցերի ժամանակ, մարդկանց արգելում են Երևան գալ, չմտածելով անգամ, որ մարդ կա կարող ա մեռնի, մարդ կա որ ուրիշ լիքը կարևոր գործեր ունի ու թքած ունի, թե էտ ժամանակ ով ա կանգնած իշխանության գլուխ:

Ինչևէ, էս թեման շատ ծավալուն ա ու գրեթե բոլորն են բողոքում, բայց մի քանիսն են իրանց բողոքը բարձրաձայնում:

Շուտ եմ ասել, իմ գլուխը ուտել չկա, եթե հանկարծ չդիմանամ ու մի քանի բան էլ ավել ասեմ :Պ

READMORE

Հերթականները...

Ինչի մասին հիմա գրելու եմ, էլի եմ գրել, բայց չեմ ալարի ու մի հատ էլ կգրեմ: Հետագայում կարող ա էլի գրեմ, որտև միշտ էլ նույն վիճակն ա ըլնում մոտս:

Ուզում եմ էս անգամ էլ կոնկրետ մի քանիսին ասեմ, որ ես միշտ էլ արել ու անում եմ էն, ինչ ուզում եմ ու միշտ էլ կանեմ:: Արարքներս միշտ էլ ոմանց մոտ նախանձ կամ նմապանտիպ զգացում առաջացնում: Լավ ա տենց, ինձ դուր ա գալիս: Էն ամեն ինչը որ կա, էն ամեն ինչին որ հասել եմ, հասել եմ էտ նախանձողների շնորհիվ: Շատ ուրախ եմ, որ իրանք կան: Էս ամեն ինչից բացի, զզվում եմ, որ մարդիկ իրանց տարիքից առաջ են ընկնում ու անասուն քայլեր են անում, երբ չեն էլ հասկանում, թե ինչ են անում, ուղղակի տեսել են, որ մեծերն անում են, իրանց էլ թվում ա, թե իրանք էլ կարան: Նույն իրավիճակը նաև ստեղ ա - “Մալենա” կինոյի մեջ, երբ տղեն ուզում ա հոր նման շալվար հագնի ու իրան թվում ա, թե էտի տղամարդ ըլնելու նշան ա: Դրանք էտ նույն քյառթերն են, երբ ոչ մի բանից գլուխ չեն անում, երբ ոչ մի բան ընդհանրապես չգիտեն, ուղղակի 2 բառ կարում են իրար կպցնեն, իրանց թվում ա, թե ամեն ինչ գիտեն, աշխարհն արդեն իրանց ոտերի տակ ա: Ցավալի ա, որ դեռ չկա ինչ որ մեկը կամ ինչ որ մի շարժում, որ դրանց դներ բացատրեր, որ տենց չի, էս աշխարհը քեզ ***ած ա պահել ու կպահի, ուղղակի մեկումեջ ձեզ շանտեղ են դնում, որ Երկրի վրա բնակչության թիվը պահպանվի:

Ինչ հետևություններ կարաք ունենաք էսի կարդալուց հետո.

1.      1. ես վառված եմ մեկից

2.      2. ահավոր վատ տրամադրություն ունեմ

3.      3. ինչ որ մեկը մի բան ա արել

Ասեմ, որ սրանցից ոչ մեկն էլ չի, ուղղակի մեկ-մեկ մտածում եմ, թե ինչ եմ անում ու ինչի համար եմ անում ու վափշե արժե էտի անել, թե չէ…

READMORE

Լառոշֆուկո: Աֆորիզմներ իրականության մասին…

Կարդալով տարբեր հայտնի մարդկանց աֆորիզմները, նկատեցի, որ ավելի հաճախ կարդում եմ ֆրանսիացի Լառոշֆուկոյի աֆորիզմները: Նրա աֆորիզները գրեթե միշտ համապատասխանել են իմ կյանքի հետ ու իրականությունն ավելի ճիշտ էին արտահայտում: Մի բան էլ, ձեւակերպումները այքան լավն են, որ բառեր չեմ գտնում նկարագրելու համար: Ստորեւ ներկայացնում եմ Լառոշֆուկոյի աֆորիզմներից մի քանիսը եւ նրա կենսագրությունը ֆրանսերենով:

Սեփական աչքում արդարանալու համար մենք հաճախ մեզ համոզում ենք, որ մեր ուժից վեր է հասնել նպատակին, իսկ իրականում մենք ոչ թե անզոր ենք, այլ անկամ:

Հանցանքներ կան, որոնք իրենց փայլով, ծավալով և բացառիկությամբ մեր աչքին դառնում են ներելի, նույնիսկ պանծալի. պետական գանձերի կողոպուտը անվանում են ճարպկություն, իսկ օտար հողերի անարդար զավթումը՝ նվաճում:

Սահմանափակ մարդիկ սովորաբար դատապարտում են այն ամենը, ինչ դուրս է նրանց մտահորիզոնի սահմաններից: Ինչպես մեծ մտածողներին յուրահատուկ է քիչ բառերով շատ բան տալը, այնպես էլ փոքր մտածողները, ընդհակառակը, տիրապետում են շատ խոսելու և ոչ մի բան չասելու ձիրքին:

Մենք հեշտությամբ ենք մոռանում մեր հանցանքը, եթե այն հայտնի է միայն մեզ:

Եթե մենք ինքներս ամենևին թերություններ չունենայինք, մենք այդպիսի հաճույքով չէինք նկատի նրանք ուրիշների մոտ:

Կնոջ համար երիտասարդ, բայց տգեղ լինելը նույնքան անմխիթարական է, որքան գեղեցիկ, բայց տարիքով լինելը:

Մեր ինքնասիրությունը այնքան հմուտ է, որ ոչ մի քծնող նրան չի կարող գերազանցել:

Ճակատագիրն ում պաշտպան է կանգնում, ամեն ինչ նրա օգտին է շուռ տալիս:

Մարդու երջանկությունը և դժբախտությունը որքան որ նրա խառնվածքից, նույնքան էլ ճակատագրից է կախված:

Բախտը բացահայտնում է մեր արժանիքներն ու թերությունները, ինչպես լույսը՝ իրենով լուսավորող առարկաները:

Բախտը կույր է թվում լոկ նրանց, ում նկատմամբ անբարեհաճ է:

Քանի սիրում ես, դեռ կարող ես ներել:

Փորձիր համոզել ինքդ քեզ և դու կհասկանաս թե ինչքան խղճուկ են ուրիշներին համոզելու քո փորձերը:

Փիլիսոփաների` կյանքի հանդեպ ունեցած սիրո կամ անտարբերության մեջ դրսևորվում է նրանց ինքնասիրությունը, որը նույնքան վիճաբանության ենթակա չէ, որքան համի զգացողությունը կամ գույների ընտրությունը:

Մարդը միայն իր պատկերացումների մեջ է ամենադժբախտը և ամենաբախտավորը:

READMORE

Չներելու համար չափազանց բարի եմ

Չներելու համար չափազանց բարի եմ:

Իրականությունն ա, բայց հիմա ոմանց մոտ քմծիծաղ ա առաջանում, ոմանց` մոտ հռհռոց, իսկ ոմանց մոտ` ուղղակի ժպիտ, որով նրանք ցույց են տալիս իրենց` ինձ հասկանալը (խուճուճ եղավ չէ՞): Արդեն մի քանի օր ա ստատուսներ եմ գրում, կոմենտներ եմ անում, որ բարիացել եմ ու սկսել եմ ներել: Գիտեմ, որ էս գրածս հիմա չի կամ չեն կարդում էն մարդը կամ մարդիկ, ովքեր մի ինչ որ սխալ բան են արել ու ես իրանց ներում եմ: Իսկ սխալ բան իրանք արել են, բայց իրանց տենց չի թվում, իրանք մի բան էլ իմ վրա են մունաթ գալիս: Երևի թե պաշտպանական ռեակցիա ա, ո՞վ իմանա: Լավ, ամեն դեպքում, իրանց ես ներել եմ ու սենց ես ևս մեկ քարով սիրտս թեթևացրի: Լավ եղեք…

Շարունակելի

READMORE